แคร์ นะเออ ... ห้าๆ

-เดี๋ยวจะหาว่าบล็อกหนูร้าง ฮาา า า 

-ช่วงนี้มีชิงธงค่ะ

-แล้วเดี๋ยวก็มีสอบอีก

-เวลาว่างๆที่จะทำอะไรต่างๆก็น้อยลง

-เคยได้ยินว่า เวลาของแต่ละคนไม่เท่ากัน

-ถ้าเรามัวแต่คิดว่าไม่มีเวลา ยังไงก็ไม่มีเวลา

-แคร์มีเวลาค่ะ... 

-แค่มันดูเพ้อเจ้อไปหน่อยเท่านั้นเอง

-ฮิฮิ 

.......................................................................................................................

-หายไปหลายวัน(มากๆ)

-ทั้งจากทวิตเตอร์และบล็อก

-ช่วงนี้ซ้อมชิงธงกันอีกแล้ว เวลาว่างที่จะทำอะไรก็น้อยลง

-เป็นเหตุให้มีผ้ากองโตที่ยังไม่ได้ซัก

-เป็นเหตุที่ทำให้ไม่ได้อ่านหนังสือหลายวัน

-เป็นเหตุให้ทุกอย่างที่ตั้งใจไว้ว่าจะทำ พลาดหมด

-เป็นเหตุที่ทำให้รู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อย

-...

-รู้สึกแย่นิดๆ เวลาที่อยากทำอะไรแล้วไม่ได้ทำ

-...

-เหนื่อย...

-รู้สึกว่าการเป็นผู้ใหญ่(?) หรือว่าการมีความรับผิดชอบให้กับตัวเองมากๆ เป็นเรื่องที่ยาก

-เราใช้ชีวิตที่เร่งรีบ

-มีระเบียบแบบแผนกับมันมากขึ้น

-อยู่อย่างมีเป้าหมายมากเกินไป 

-...ไม่มีอะไรจะหยุดบ้างเลยรึไงนะ

-... 

-วันนี้ลองเดินให้ช้าลง

-ปกติแคร์เป็นคนที่เดินค่อนข้างไว ฉึบฉับๆ

-เดินอยู่กับกลุ่มเพื่อน ผ่านถนนหน้าหอสมุด

-เงยหน้าขึ้นมองที่ต้นไม้ วันนี้แดดสวยดี

-อากาศที่หนาวนิดๆ แต่ก็ยังคงมีความอบอุ่นของแสงอาทิตย์ที่พาดผ่านต้นไม้ ทอแสงเป็นประกายวิบวับ 

-สวยดีนะ เหมือนในหนังญี่ปุ่นเลย 

-จะมีใครสังเกตบ้างไหม...?

-แคร์จึงเริ่มเดินช้าลงๆ เรื่อยๆ

-"เป็นอะไรของมึงว่ะ" "อารมณ์เปลี่ยวเหรอ" เพื่อนแคร์ทัก

-เปล่า กูแค่อยากเดินให้ช้าลง

-แค่รู้สึกทุกวันนี้มันรีบไปเกินไป

-ช้า...

-มองดูทุกสิ่งทุกอย่างรอบกาย พินิจพิจารณาถึงสิ่งที่ผ่าน...

-จนเส้นทางนั้นไร้ซึ่งผู้คน ส่วนตัวเรายังคงเดินอย่างช้าๆ มองสิ่งต่างๆเหล่านั้น

-ไม่มีใครที่จะมองเห็นกันบ้างหรือไง?

-...

-ช้าลง...

-ลองเพ่งมองสิิ่งต่างๆรอบด้าน

-ไม่เพียงสะท้อนความงามของสิ่งที่แสนจะธรรมดา

-ไม่เพียงสะท้อนเรื่องราวหมุนเวียนสับเปลี่ยนเข้ามาในชีวิต

-เวียนเข้ามา... แล้วก็เลยผ่านไป โดยที่เราไม่ทันจะได้สังเกต

-ทุกๆอย่างมีเรื่องราว บอกเล่าขับขานอย่างเงียบเชียบ

-อาจจะใกล้เคียงกับหยุดนิ่ง

-แต่เราก็ยังคงเดินช้าๆต่อไป อย่างสม่ำเสมอ 

-...

-แคร์ตั้งใจว่า หลังจากที่ทุกอย่างเรียบร้อย หรือว่าดีกว่านี้จะไปเดินเล่น

-...เดินเล่นช้าๆ

-...

-ชีวิตถ้าช้าบ้างจะเป็นไรไป

บ่น. 

ภาษาญี่ปุ่นที่ไม่กระเตื้อง

หนังสือที่อ่านไม่ทัน

การช๊อปปิ้งกับอารมณ์หูบ

ชิงธง โน่นนี่นั่น

ฮร๊าย ย ย ย ย ย  .

ฤดูกาลแห่งความเหงา

เราต่างเฝ้ามองสิ่งต่างๆรอบกายที่หมุนเวียนเปลี่ยนมาอีกครั้ง 

ต้นไม้ใบหญ้าที่เริงระรื่นไปพร้อมกับลมหนาวที่พัดผ่าน

แสงแดดอ่อนๆที่ยังคงหลงเหลือทีจะให้ความสว่างและความอบอุ่น

ดอกไม้ที่เริ่มผลิบานเมื่อฤดูหนาวย่างก้าวเข้ามา

สายลมช่างไม่ปราณี

พัดเอามาทั้งความหนาวและความเหงามาด้วยกัน

หนาวไหม?

หนาวเนอะ 

หลายๆคนที่มีคนคู่เคียงก็ เต็มไปด้วยความหวานของบรรยากาศ

ที่พร้อมจะเติมเต็มความอบอุ่นให้กันและกัน

แต่คนที่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวกลับรู้สึกถึง

ความเหน็บหนาวที่เกาะอยู่รอบหัวใจ

มันจึ๊กๆในใจ 

อาจเป็นเพราะลมหนาวที่พัดโหมเข้ามา

อาจเป็นเพราะความโดดเดี่ยวที่มีมาตลอดปี 

ความเหงาที่สะสม

ความหนาวที่พัดผ่าน

ผสมผสานกันจากต่างที่มา 

แต่มัน...ช่างเข้ากันเหลือเกิน 

ถึงแม้รอบข้างจะมีความสวยงามของธรรมชาติที่บรรเลงไปพร้อมๆกัน

เทศกาลที่ต่างเข้ามาสร้างสีสันในช่วงสิ้นปี 

บทเพลงที่หนาวๆเหงาๆผสมผสานกันมา 

เสื้อกันหนาวที่เข้ามาห่อหุ้มร่างกายให้อุ่นขึ้น 

ก็ไม่อาจจะทำให้ใจคน

อบอุ่นมากขึ้นกว่าเดิม 

เรามองซ้ำเดิมๆอีกครั้ง

ภาวนาให้เมื่อฤดูกาลผ่านพ้นไป

จะได้รับความอบอุ่นจากใครซักคนบ้าง

...

หรือแม้แต่ความรู้สึกห่วงหาถึงคนที่ห่างไกล

คนที่เป็นห่วง

คนที่เรารัก

อยากจะให้มาอยู่ตรงนี้

แลกเปลี่ยนเรื่องราวและความอบอุ่นให้แก่กัน

เสียงโทรศัพท์ที่ดังกริ๊งกร๊างดูจะคึกคักเป็นพิเศษ 

หลายหลายข้อความจากผู้คนรอบกาย

การพูดคุยของคนที่ไม่เจอกันตลอดปี 

เสื้อกันหนาวที่ถูกส่งมาจากที่บ้าน

ทุกอย่างมาพร้อมกับความห่วงใย

และความคิดถึง 

ฤดูหนาวปีนี้

เหน็บหนาวกว่าเดิม

แต่อย่างน้อยก็รู้ว่า

ยังมีใครที่ก็หนาวเหมือนกัน

ดูแลสุขภาพกันด้วยนะค่ะ :] 

. 

แล้วก็อย่าลืม โทรไปหาซักคนที่คิดถึงด้วยล่ะ!

...